Als het goed met me gaat en dat gaat het gelukkig al weer even, terwijl ik zeker wel ook moeilijke momenten ken. Maar ook als het goed met me gaat is er aan de randen van mijn brein in de periferie, altijd, sinds mijn twee psychoses, de waan die op de loer ligt. Ik heb de controle niet echt meer verloren sinds mijn 29e maar was wel eens akelig dicht bij, zo ook het afgelopen jaar.

Het is een interne vijand, die zich verbergt de meeste tijd. Als er dingen gebeuren, Life Events, minder weerstand of de wereld die hard raakt, dan sluipt hij naar binnen.

Zelfkennis, een omgeving en professionals die me goed kennen en aan wie ik me laat kennen, helpen. En ook mild zijn voor mezelf. Ik heb dit nooit gewild. Ook niet over mezelf afgeroepen. Het is een gevecht dat ik liever niet had gevoerd en dus nog steeds soms voer. Of beter gezegd, gelukkig zijn het schermutselingen geworden en niet meer een harde knokpartij.

En mild zijn helpt echt, vriendelijk naar mezelf en naar de anderen die ik ontmoet in dit waardevolle en mooie werk dat ik mag doen.

Om met Socrates te spreken: Be kind. For everyone you meet is fighting a hard battle.

Ik wens je fijne dagen en een goed nieuwjaar!

Pelle Oosting